Baby Zindelijkheidscommunicatie | BZC

Ja onze dochter is ruim 6 maanden en poept voor 95% op een potje en doet het grootste gedeelte van haar plasjes ook op een potje. En nee: dat is niet raar of knap. Sterker nog: elke baby kan dat, alleen in “de Westerse Wereld” staan we er niet voor open. Dat wil niet zeggen dat wij de eerste keer stomverbaasd waren toen Liv met 4,5 maand op een potje poepte, maar goed. First things first.

Baby zindelijkheidscommunicatie dus. Ik had er weleens van gehoord, al voordat ik zelf zwanger was, maar me er verder niet in verdiept. De eerste keer dat we er echt van hoorden was op de terugkomdag van de cursus ‘hypnobirthing’. Baby zindelijkheidswattus? De mama die dit had gedaan met haar oudste legde kort uit hoe het werkte en Denny en ik waren er allebei wel van onder de indruk. Kan dat?! Je baby op een potje?

Toen ik thuis kwam ging ik googlen en wat ik las, klonk zo ontzettend logisch dat ik het eigenlijk gek vond dat ik er niet eerder van gehoord had. En toch ook weer niet, wij zijn in het Westen zo druk dat we eigenlijk voor dit soort dingen geen tijd hebben, we staan er gewoonweg niet meer voor open. Het is gebaseerd op een eeuwenoud principe, op een methode die in de ‘niet-Westerse wereld’ aan de lopende band wordt gebruikt. Eigenlijk noemen ze het daar niet eens een methode, maar is het gewoon een manier van leven. Een baby is namelijk niet gemaakt om in een luier te plassen of te poepen, wij léren baby’s dat. Herken je dat niet? Dat je je pasgeboren baby een nieuwe luier om wilt doen en net als de ene luier af is en de andere nog niet om: jawel hoor, dan plassen ze. Of dat je nét die nieuwe luier om hebt en dat ze daar dan in poepen. Todat wij ze aanleren dat het ok is om die luier te plassen en/of poepen. Onze luiers zijn inmiddels zo geavanceerd en droog dat een kind niet eens meer weet wanneer die plast en er ook geen last van heeft, dus waarom zou hij daarmee stoppen? Daarnaast zijn wij zo druk dat we geen tijd hebben voor ongelukjes en gedoe. Een luier is dan veel handiger en biedt uitkomst! En zo zijn we langzaam een maatschappij geworden waarin kinderen geleerd wordt dat in een luier plassen en poepen prima is en dan hebben ze er ook nog eens geen last van. Waarom zou je dat dan op een potje of de WC doen?

Terug naar het begin, een baby plast of poept dus eigenlijk het liefst buiten de luiers (of in een schone). Daarnaast geeft een baby aan wanneer hij moet plassen of poepen. Dat wist ik niet en vele mensen met mij niet. Je “leert” eigenlijk dat als een baby huilt het een paar dingen kunnen zijn: hij/zij heeft honger, hij/zij heeft het warm of koud, hij/zij heeft slaap of hij/zij heeft ergens pijn. Niemand die ooit heeft gezegd tegen me: mijn baby moet naar de WC. Overigens kan een baby ook op een andere manier aangeven dat hij/zij moet en de kunst is om te leren hoe die dat doet. Liv doet het over het algemeen door op een bepaalde manier te huilen/jammeren.

Er is een boekje “Je baby op het potje”, wat ik tweedehands kon over nemen. Daarin staat dat een baby het meest ontvankelijk is voor baby zindelijkheidscommuncatie voor ze 6 maanden oud zijn. De mama op de cursus hypnobirthing was met haar oudste begonnen met 4 maanden en die was volledig zindelijk met 12 maanden. Denny en ik spraken af dat we het gewoon eens zouden gaan proberen als Liv 4 maanden zou zijn. Eigenlijk in eerste instantie voor de lol, we waren toen nog niet in de veronderstelling dat het zou werken.

Uiteindelijk werd het 4,5 maand. We stonden in de Hema. en zagen daar potjes staan. “Zullen we het een keer proberen?”, zo gezegd zo gedaan. Dus liepen we de Hema uit met een potje. Ik had toen het boekje nog niet gelezen, maar de mama van de hypnobirthing had verteld dat je moet ontdekken wanneer je kindje moet, maar dat je na een slaapje altijd prijs hebt. Het leek ons handig om daar dan maar mee te beginnen. De bedoeling was, dat als Liv dan eenmaal zou plassen of poepen dat we een geluidje moesten maken. Als je dit consequent doet dan leert de baby het verband met het geluidje en plassen/poepen. Later, als je dit langer doet, werkt het andersom. Jij maakt het geluidje en de baby plast/poept (als ie moet natuurlijk).

De eerste dag, de dag dat we het potje hadden gekocht, hadden we haar er 2x opgezet, maar er gebeurde niets. We voelden ons ook echt een beetje gek, zo’n kleine baby op een potje. Liv vond het zelf reuze interessant, maar dat was het ook wel. De dag erna had ik een kennismakingsgesprek en Denny was met Liv boven. Opeens hoor ik van boven: “Marry. Marry! MARRY!”. Zijn stem klonk gek, alsof er iets was gebeurd. Ik vlieg de gang op en daar staat hij boven aan de trap, vol ongeloof met een potje in zijn hand: “Ze heeft op het potje gepoept!!!!” “Wat?!?” We waren allebei stom verbaasd. Het enige wat ik kon zeggen was: “Maak er een foto van.” Whahahahaha.

Bzc
De eerste paar keer op het potje en het eerste resultaat 😉 (Iphone foto’s)

In elk geval was op dat moment onze interesse gewekt en zijn we ermee aan de slag gegaan. De eerste weken deden we maar wat. Het sloeg niet echt ergens op, maar elke plasje en poepje wat we wel opvingen was mooi meegenomen, vonden we; dat scheelde immers weer een luier. Vooral de poepjes op de pot waren super fijn, want in een wasbare luier is dat net iets onhandiger.

We konden er nog geen patroon in ontdekken (behalve dat ze 95% van de keren na een slaapje wel moest) en ik vroeg me echt af hoe je in vredesnaam ziet hoe een baby moet plassen? En toch, naarmate we ermee bezig waren, ging het steeds beter. Het leek erop dat Liv op een bepaalde manier huilde als ze moest. Toen dat een paar keer werd bevestigd met een plasje gaf dat een enorme boost om vervolgens goed naar haar te kijken en te luisteren. Inmiddels was ze 5 maanden oud en soms hadden we een droge luier van ‘s ochtends tot het einde van de middag.

Ik had in het boekje gelezen dat ‘t het beste is om het potje op een vaste plek te zetten, zodat je baby leert dat dat het moment is om te plassen of poepen. We vonden het alleen op een gegeven moment onhandig om elke keer naar boven te lopen, dus kochten we WC-verkleiners voor boven en voor beneden. Op deze manier waren we sneller bij de WC. Dat werkte helemaal goed en Liv vond het wederom super interessant, vooral het WC papier 🙂

Baby zindelijkheidscommunicatie
Eerst keer op de WC. Inmiddels bergen we het WC papier op en uiteraard straks de schoonmaakmiddelen ook wanneer ze kan kruipen 😉 (Iphone foto’s)

Gaandeweg werd het een gewoonte en vonden we het niet eens meer raar als ze op de WC plaste. Hoe langer we erover nadachten hoe logischer het eigenlijk werd. Op een gegeven moment waren we in de stad en Liv was in de doek in slaap gevallen. Toen ze wakker werd, dacht ik: nu moet ze naar de WC, maar ja, hoe dan? Dus stapten we ons koffiebarretje binnen en zette ik haar daar op de WC, ja hoor, bingo! Toen wist ik het zeker: kinderen zijn niet gemaakt om in een luier te plassen, als je ze maar een alternatief biedt.

Nu lijkt het misschien alsof Liv 2 luiers per dag gebruikt. Dat komt regelmatig voor, maar er zitten ook dagen bij dat het voor geen meter werkt. Dat we net alle signalen missen (soms huilt ze ook niet, maar doet ze iets anders wat we dan niet zien of horen) en dat ze elke keer net in haar luier heeft geplast. Meestal is dat 2 a 3 dagen achter elkaar en dan hebben we het ritme weer te pakken. In het boekje staat meerdere malen dat het leuk moet blijven en dat vinden wij ook. Plast ze in de luier, jammer, volgende keer weer beter. Het is en blijft een baby die nog niet kan praten. Wel doen we zoveel mogelijk ons best om het te laten slagen en het is erg leuk om zo met je baby bezig te zijn.

Op dit moment dat ik dit schrijf, zijn we in Kaapverdië. Ik was van tevoren heel bang dat al ons werk misschien voor niets zou zijn, want hoe moest het als we met haar gingen reizen? Ik googelde of er zoiets bestond als een “reispotje” en verrek: ja! Een super handig ding (kijk hier maar) die werkt als potje, als wc verkleiner en helemaal in te klappen is. De dag dat we vlogen moesten we om 5u ons bed uit. Geloof het of niet, op 1 kleine poepluier na (Liv houdt er van om te poepen als ze aan de borst zit en dan ren ik niet als een gek naar de WC), heeft ze tot aan Kaapverdië alles op het potje in de WC’s van Schiphol en in het vliegtuig gedaan!!

Het verbaast me elke dag weer….

potty training
Op vakantie in Kaapverdië op het reispotje op het strand.

Veel mensen vragen of het niet veel tijd kost. Ja en nee. Als het goed gaat, kost het niet meer tijd dan een luier te verschonen. Als het minder goed gaat, is het wel wat tijdrovender, want haar elke keer voor niets op de WC zetten is niet zo handig. Het is wel een methode die het beste werkt als je baby niet naar de opvang moet, of als de oppas ook het potje aan wilt bieden. Dit is overigens geen must, want je kan het ook alleen ‘s ochtends en ’s avonds doen, maar hoe meer keren per dag je een potje kan aanbieden hoe beter. Omdat Denny en ik allebei veel thuis zijn, is het ook iets wat we makkelijk kunnen doen.

Geen wonderkind dus, maar twee ouders die er veel plezier in hebben, een baby die het prachtig vindt, geen vieze luiers om haar kont en het scheelt een hoop luiers wassen. Win-win, wat ons betreft een aanrader en op een hele leuke manier communicatie met je baby 🙂

Elimination communication

Reacties

Reacties